Duurzaamheid en innovatie:
dierlijk vet als biobrandstof
De dierlijk-vetsector anticipeert op nieuwe wettelijke eisen en speelt in op nieuwe maatschappelijke inzichten. In de praktijk vertaalt zij dit door te streven naar een duurzame productie, een vermindering van het energieverbruik en een verlaging van de milieudruk.
Innovaties in de dierlijk-vetsector vinden plaats op drie terreinen: product, procédé en markt.
Product
Producenten van dierlijk vet investeren in het beter scheiden van stromen om maatwerk te leveren voor de klanten en om aan de striktere voedselveiligheidseisen te voldoen. Hierdoor kunnen ze een product op diersoort en op specificatie naar toepassing produceren voor een afnemer.
Een ander voorbeeld van productinnovatie is een geavanceerd proces om gelatine te winnen uit bepaalde eiwitten die bij de productie van dierlijk vet vrijkomen. Dit betekent een extra verwaarding van een bijproduct.
Procédé
De sector streeft naar een lager energieverbruik per eenheid eindproduct. Bijvoorbeeld door over te schakelen van een droogsmeltinstallatie naar een zogenoemde tweefasensmeltinstallatie wordt het vet niet meer gewonnen bij een temperatuur van 130 graden Celsius maar bij 80 tot 90 graden Celsius. Hoewel de eiwitten hierdoor nog een extra drogingsproces moeten ondergaan, blijft raffinage van het vet achterwege waardoor de bedrijven energie-, raffinage- en transportkosten besparen.
Productie van stoom
Producenten van dierlijk vet zetten een deel van hun productie in voor het produceren van stoom. Hiermee voorzien zij deels in hun eigen energiebehoefte. Deze innovatieve toepassing leidt tot een besparing op fossiele brandstoffen zoals olie en gas en draagt bovendien bij aan een verlaging van de emissies van de bedrijven omdat dierlijke vetten CO2-neutraal zijn.
Energie-efficiëntie door samenwerking
Een van de producenten heeft duurzaamheid gerealiseerd door samen te werken met nauw verwante bedrijven. De betrokken bedrijven zijn nu op één lokatie gevestigd en via leidingen verbonden. Zij leveren elkaar grondstoffen, energie en halffabrikaten.
Hierdoor besparen zij transport, tijd, grond- en hulpstoffen en ontzien het milieu. In de praktijk besparen zij sterk op het gebruik van energie en op de uitstoot van CO2. Ook beperken ze de productieverliezen, gebruiken ze bij- en restproducten en is het afvalmanagement gerationaliseerd.
Markt
De voornaamste marktinnovatie van de laatste jaren betreft de inzet van dierlijk vet - met name vet gewonnen uit categorie 1- en categorie 2-materiaal - als biobrandstof. Dierlijke vetten zijn door hun energie-inhoud, met stookwaarden die variëren tussen de 35 en 40 Gigajoule per ton, uitstekend te gebruiken voor het winnen van energie. Uiteraard moet het vet bij de inzet als biobrandstof voldoen aan de milieu-eisen.
Energie-opwekking, biodiesel en co-vergisting
Elektriciteitscentrales en glastuinbouwbedrijven hebben dit potentieel inmiddels ontdekt. Opwekking van energie in scheepsmotoren (groene energie) dan wel in (vracht)auto’s - na verestering van het vet tot biodiesel - zal de komende jaren aan belang winnen. Dierlijk vet is een goede grondstof voor biodiesel, en draagt zo bij aan het verminderen van de uitstoot van broeikasgassen. De natuurlijke variatie in het product dierlijk vet vormt hierbij wel een complicerende factor omdat het eindproduct biodiesel van een constante samenstelling en kwaliteit moet zijn. Deze ontwikkeling is nog in volle gang.
Ook wordt biogas gewonnen uit natte reststromen van dierlijke vetten, die hierbij worden samengevoegd met andere organische reststromen uit de agrarische sector en de voedingsmiddelenketen. Dit proces heet co-vergisting. Het biogas dat hierbij vrijkomt, wordt weer ingezet voor de opwekking van energie.
|
